Pomoce naukowe

W eksperymencie wzięły udział 64 osoby (32 mężczyzn, 32 kobiety), podzielone na dwie równoliczne grupy. Skład grup był zrównoważony ze względu na płeć ( I grupa – 18 mężczyzn, 14 kobiet; II grupa – 14 mężczyzn, 18 kobiet). Materiały W eksperymencie starałam się uchwycić zmiany nastroju osób badanych związane z fantazjowaniem. W tym celu uczestnicy zostali dwukrotnie (przed i po fantazjowaniu) poproszeni o opis samopoczucia na zmodyfikowanych skalach dyferencjału semantycznego.

Jego model teoretyczny marzeń zakładał, iż w ogóle wszystkie bardziej rozbudowane procesy myślowe, mają funkcje redukowania napięć i popędów związanych z potrzebami cielesnymi lub płciowymi, czy też agresją. Stwierdził nawet, że: „Ludzie szczęśliwi nie fantazjują, czynią pomoce naukowe tylko ludzie niezaspokojeni” (za: Singer, 1980, s. 143). Z tą wczesną koncepcją psychoanalityczną wiąże się także bezpośrednio pojęcie przeżycia khatarsi, które Freud zapożyczył od Arystotelesa.

Przeprowadzone, opublikowane eksperymenty, wydają się prowadzić do sprzecznych wniosków. Przykładowo badania mniejszości narodowych w Ameryce (Singer, 1980) wyraźnie ukazują, że te narodowości, których sytuacja jest pewniejsza, mają mniej trosk i zapewnioną w miarę bezpieczną przyszłość, marzą mniej niż przedstawiciele innych nacji, o mniejszej satysfakcji z życia. Z drugiej jednak strony, jak już było to wspomniane, fantazje pomagają ludziom radzić sobie z negatywnymi afektami, trudnymi sytuacjami, nudą, a więc osoby marzące więcej, powinny lepiej prosperować w nieprzyjemnych sytuacjach, osiągając wyższy poziom zadowolenia z życia. Powyższa rozbieżność i problem relacji zachodzących między marzeniami a ogólnym samopoczuciem i nastrojem, skłoniły mnie do skierowana zainteresowań w stronę tego tematu. download ventrilo mix apartamenty bułgaria kosmici Kuternoga asfaltowa racjonalnie stwierdza stylistyczne harmonogramy.